Daniel Walendowski - Moje wirtualne podwórko

The Day The Routers Died…

Utwór pochodzi ze spotkania tajemnej grupy “The RIPE 55″
“Dzień, w którym routery wysiadły”

Słowa:
a long long time ago
i can still remember
when my laptop could connect elsewhere

and i tell you all there was a day
the network card i threw away
had a purpose - and worked for you and me….

But 18 years completely wasted
with each address we’ve aggregated
the tables overflowing
the traffic just stopped flowing….

And now we’re bearing all the scars
and all my traceroutes showing stars…
the packets would travel faster in cars…
the day….the routers died

Chorus (ALL!!!!!)

So bye bye, folks at RIPE 55
Be persuaded to upgrade it or your network will die
IPv6 just makes me let out a sigh
But I spose we’d better give it a try
I suppose we’d better give it a try

Przeczytaj całość …

Przygotowania do spotkania klasowego

Od kilku miesięcy jestem użytkownikiem portalu nasza-klasa.pl. Jest to portal pozwalający w bardzo prosty sposób odszukać kolegów, znajomych z różnych okresów naszej edukacji i nie tylko. Zawiera on bazę szkół z całej polski, dzięki czemu możemy się zapisać do naszych wirtualnych klas. Od ponad 2 lat istnienia portalu zebrał on już ponad 7 mln użytkowników.

W chwili obecnej grono mojej wirtualnej klasy “D” szkoły podstawowej liczy już 18 osób. Od ponad miesiąca trwają ustalania do naszego spotkania klasowego. Wstępnie ustaliliśmy termin na 26 stycznia 2008 - klub Duet na “Niebrowie”. Niestety nie wszyscy będą mogli się stawić, ale mam nadzieję, że pomimo naszej niedużej frekwencji spotkanie będziemy mile wspominać oraz ustalimy następne już w pełnym składzie.

Prawie jak Asnyk

Swego czasu zostałem zarażony natchnieniem, co zaowocowało powstaniem kliku wierszyków, które chciałbym poniżej Wam przedstawić. Niestety nie wszystkie moje wiersze przetrwały próbę czasu. Część z nich posiadałem tylko w wersji elektronicznej na dysku komputera, którego “zjadły wirusy komputerowe”.

Przeczytaj całość …

Witaj świecie!

Hello Word! Po wielu latach spędzonych przed komputerem, zarywając nie jedna noc na przeszukiwaniu “sieci”, w końcu do mnie dotarło, że czas stać się w pająkiem i zarzucić swoją “sieć”. Czytając to stałeś się pierwszą zdobyczą schwytaną w moją pajęczynę. Mam nadzieję, że tak łatwo mi stąd nie uciekniesz, a skoro już tutaj jesteś to możesz się trochę porozglądać, serdecznie zapraszam na moje wirtualne podwórko, na którym będziemy się spotykać, gdzie będę opowiadał o moich przemyśleniach, pomysłach i o tym wszystkim co mi tylko przyjdzie do głowy.

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających mój wirtualny zakątek i jednocześnie zapraszam do zwiedzania jego wszystkich zakamarków.
Daniel